| این منم..... |
 |
|
|
SALAM MAN AZ IN BE BAD INAJ MINVISAM ATIYEHG.BLOGFA.COM SEE U TEHRE BYE  و من به این دنیا دعوت شدم... امروز شبیه هیچ کدام از روزهای تولدم نیست...همیشه فکر می کردم روز تولدم خورشید جور دیگه ای می تابه و همه چیز در یک مسیر فوق العاده پیش می ره و خلاصه یه روز قشنگ که فقط مال منه... امروز هم خورشید یه جور دیگه هست اما نه جوری که من دوست دارم بلکه سرده...خیلی سرد... و چون جمعه امتحان دارم از جشن خبری نیست...اما امتحان دغدغه من نیست...دلم خیلی گرفته...و اضطرابها بهانه اند... برای فرار... به جز یه سال دیگه که مادر جونم من رو گذاشت و رفت پیش خدا٬ تو روز تولدم حال به این بدی نداشتم... مثل همیشه آرزویی هم ندارم...نمی دونم شمعی دارم؟ من خسته ام همین... دیروز تولد یه عزیز بود سینا پسر عموی کوچولوی من با یه روح خیلی خیلی بزرگ که همیشه آدم رو شرمنده می کنه...تا همیشه دوستت دارم!
صبح است و پلک های من سنگین خورشید مهربان تو که امروز صبح در آمدی سرخی آسمان را نهان کردی با سرخی چشمان من چه می کنی
در ضمن دلتون شاد لبتون پر خنده و امسال سبزترین سالتون...
پایدار و خوش باشید همه چی افتاده تو یه جاده به اسم زندگی.... دستم به قلم نمی ره تو این سریالی که شبها کانال ۱ میده هم کلاسی دبیرستانم بازی میکنه خزر... تنهایی...نی نی... چرا گرفته دلت مثل آنکه تنهایی چقدر هم تنها خیال می کنم دچار آن... بقیه اش رو یادم رفته... امروز رفتم نی نی دوستم رو دیدم...کلی از غم و غصه هام کم شد...بچه ها شاید بهتر باشه بگم نوزاد ها معصومیت خاصی دارن که تو آدم بزرگها کمیاب شده... اشکها و لبخندها
دم به دم ز ساعت دیواری مرغکی که دلم خسته شد از او بیرون آید و دهان خود گشاید تا به خنده گوید کو ...کو... کو...کو... کو...کو... آمد وقت جدایی بس کن سخن سرایی خدا حافظ بدرود
چند روز پیش اشکها و لبخند ها رو می دیدم یاد کودکی ها خوشحالم می کنه... بی اندازه... و اين زندگی من است... دلم می خواست یه شعر بنویسم اما از هیچی خوشم نیومد دلم می خواد یه تیکه از کویر دکتر بنویسم٬ این چند روز یاد عمو افتادم... ناراحتم که تو این سفر سراغش نرفتم اما نه اینکه یادش نبوده باشم... : ...و من در آن تیغه مرموز و نا پیدای نگاه تو که از عمق چشمان پرغوغایت آن من پنهان شده در عمق خویشتنم را خبر می کرد و در گوشش قصه های آشنایی می سرود٬ خواندم که تو نیز٬ ای در وطن خویش غریب٬ هموطن منی و ما ساکنان دیار دیگریم و بیهوده اینجا آمده ایم......همه را و همه را با تسلیت مقدس و اعجاز گر این که می دانستم تو هستی در خود فرو می خوردم و در زیر این آوار غم بر پا می ایستادم و می رفتم و دم میزدم و زنده می ماندم و اکنون تو با مرگ رفته ای و من اینجا تنها به این امید دم می زنم که با هر نفس گامی به تو نزدیکتر می شوم و این زندگی من است.... تاب خدا بابا بالای پیشخوان آشپزخونه که یه چوبو با کنف آویزون کرده بودن با کنف های دیگه یه عالمه سیر و پیاز و یه ماهی دودی آویزون کرده بود داشتیم صبحانه می خوردیم که ملیکا گفت: من به این می گم تاب خدا گفتم: چرا؟ گفت:چون هر کی هر چی بخواد ازش می کنه!! با اینکه گاهی عصبانیم می کنه دوستش دارم!! نمی دونم چرا همه باید ملیکا رو بشناسن؟ ملیکا خواهر ۸ ساله منه!! لالايی لای لای لای لای لای گل انجیر....گل انجیر....گل انجیر بابات داره به پاش زنجیر ... به پاش زنجیر بابات امشب نمی آید گرفتن بردنش شاید .... داشتیم می رفتیم شمال مامان این آهنگ رو می خوند ملیکا گفت: بابا حواست باشه...سیاسیه ها... تو رو میگه ها... یه بغض یا شاید ترس بهم تلنگر زد.... Tags: | Edit Tags Sunday January 20, 2008 - 07:06am (PST) Edit | Delete | Permanent Link | 0 Comments
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشيو وبلاگ  
نویسندگان يه دختر بهاری
آرشیو آذر ۸٧ فروردین ۸٧ اسفند ۸٦ بهمن ۸٦ دی ۸٦ آذر ۸٦ آبان ۸٦ شهریور ۸٦ تیر ۸٦ فروردین ۸٦ بهمن ۸٥ آبان ۸٥ تیر ۸٥ خرداد ۸٥ اردیبهشت ۸٥ اسفند ۸٤ بهمن ۸٤ شهریور ۸٤ امرداد ۸٤ تیر ۸٤ خرداد ۸٤ اردیبهشت ۸٤ فروردین ۸٤
لینکها پرنيان يعنی لطيف يعنی حرير رودخانه بی سرانجام قايق آب آسمان زمين و من ايستاده ام دختری از ايران وبلاگ فارسی قالب وبلاگ اخبار ایران اخبار فناوری اطلاعات دوست یابی طراحی وب
بازدیدها 
 |
|
 |
